КОҢУР КҮЗ
Кыргызча жомоктор | Просмотров: 0
Буркурап согуп күзгү жел,
Буудайдын башын жайкаган.
Тамаша, эмгек, береке,
Талаанын бети жайнаган.
Балкыган ысык жай менен
Балапан өсүп жетилди.
Энеси менен кошо оттоп,
Ээлигип кулун секирди.
Бупбуурул тартып Ала-Тоо,
Булутка башы сайылган.
Сапсары болгон жалбырак
Самсаалап түшөт кайыңдан.
Коюнга батпай береке,
Коңур күз артык баарынан.
Алып келдиң, коңур күз,
Айлыма эмгек жыргалын.
Ала-Тоодой заңкайып,
Кызылга толду кырманым.
